🏠 Kayıt Ol
Kayıt Ol
🏠 Anasayfa ⊞ Dashboard 📰 Haberler
🎵 Şarkı Havuzu 🎧 Playlist Dinle 🤝 Playlist Kulübü 🏆 Top Liste 📻 Radyo 🎼 Güfte 🎸 Akorlar 📋 Repertuvarım
🏟 Meydan 🎧 Birlikte Dinle 🎤 Lansmanlar 💘 Eşleş 📋 İlan Panosu 📸 Instagram Kampanyası 💬 Mesajlar
🔍 Ara 🎓 Eğitim ❓ SSS
🎯 Hangisi? Düellosu 🎮 Neon Beat 🎸 Akort Cihazı
📻 Radyo
← Haberlere Dön 📰 Platform Haberi
Ümit Gürsu ile Dünden Bugüne Radyoculuk ve Müzik Sektörü Üzerine
24 Jul 2026 · @sozercem86 · Müzisyen
👁 183 🤍 3

Ümit Gürsu ile Dünden Bugüne Radyoculuk ve Müzik Sektörü Üzerine


Radyoculuğa nasıl başladınız ve mikrofon başına geçtiğiniz o ilk gün, stüdyoda neler yaşadınız?


Daha henüz ortaokul öğrencisiyken Bursa'da yarısı kafe, yarısı radyo olarak işletilen bir mekanda nefes alarak ve tabir yerinde ise oranın tozunu yutarak başladım diyebilirim. Profesyonel olarak mikrofon başına ilk geçişim 2000'de oldu. Bursa'nın en prestijli radyolarından biri olan Radyo Aktif'te kendi plak arşivimle yaptığım nostalji programı "Yıllar Sonra" ile başladım.


Ben stüdyoya girerken, stüdyodan benden önceki programcı ile birlikte Çelik çıkmıştı. İlk program yaptığım gün aşırı heyecanlıydım. Program öncesinde dinleyiciye mahcup olmamak ve tökezlememek için hazırladığım metinlerle programlarımı yapmayı tercih ettim. Sonrasında hem teknik masayı kullanmayı öğrendim hem de doğaçlama program yapmayı.


Eskiden radyolar müzik piyasasının tartışmasız tek hakimiydi. Arkasında devasa plak şirketleri olmayan, şarkısını tamamen kendi imkanlarıyla kaydedip piyasaya tutunmaya çalışan bağımsız müzisyenlerin o dönemki şansı aslında ne kadardı?


Aslında tam da soruda bahsedildiği gibi değildi durum. O dönemde de müzik piyasasında büyük ve sektörü domine eden plak şirketleri vardı. Raks Müzik, Prestij Müzik, Erol Köse Prodüksiyon, Şahin Özer, 2000 senesi ile beraber DMC, TMC gibi...


Ben biraz sıra dışı bir radyo programcısıydım; yani sadece plak şirketlerinin bize lanse ettiği şarkıları çalan ve çaldıran bir programcı ya da müzik direktörü, genel yayın yönetmeni olmadım. Gelen albümlerin hepsini dinler; hit olabilecek şarkıları kliplenmesini beklemeden dinleyiciyle buluşturur, tabir yerindeyse şarkıyı önceden patlatırdım. Örnek; Kenan Doğulu "Demedi Deme" albümü çıktığında hem ulusal hem yerel radyolar albümün çıkış şarkısı "Tanımamışsın"ı çalarken, ben dinleyicilerime "Aklım Karıştı"yı çalar, "bu şarkı yakında büyük hit olacak" diye anons eder ve şarkıyı önceden Bursa dinleyicisi nezdinde hit yapmış olurdum.


O dönem genç ve "no name" isimlerin şimdikilere göre en büyük dezavantajı, yaptıkları eserleri ortaya çıkarma konusundaki sürecin masraflı ve sancılı olması haliydi. Ya paranız olmak zorundaydı ya da arkanızda parası olan bir prodüktörünüz. Ama ortada iyi yapılmış bir şarkı ve albüm varsa mutlaka ki karşılığını bulurdu.


Şimdi yapay zeka araçlarıyla birkaç dakika içerisinde şarkı üretebiliyoruz fakat herkes aynı imkana sahip olduğu için günde milyonlarca şarkı üretiliyor. Dolayısıyla şu anda iyi bir şarkın da olsa, milyonlarca şarkının arasından sıyrılma imkanı; eğer reklam yapabilecek bütçen yoksa, Allah "yürü ya kulum" demedi ise, herhangi birinin bir paylaşımı sonucu viral olma gibi bir durum söz konusu değilse maalesef ki sıfır.


Yıllarca stüdyoda kitleleri yönettiniz. "Bu şarkı harika" diye anons ettiğiniz ama aslında müzikal olarak hiç sevmediğiniz parçalar, mikrofondaki o samimiyet duygunuzu nasıl etkiliyordu?


Bu soru daha pragmatist ve popüler olmak, kalmak adına yayın akışını belirleyen müzik direktörleri ve radyo programcılarına sorulmalı. Çok şükür ki bu sorunun muhatabı değilim.


İnanmadığım hiçbir şarkıcıyı ve şarkıyı çalmadım. Örneğin Sinan Akçıl, örneğin İsmail YK'nın o dönem viral olan "Allah Belanı Versin" şarkısı... Ama maalesef popülaritenin kurbanı olan radyolar ve radyo programcıları bunu yaptılar. Yaptıkları için zaten sektör şu anda bu kadar sıkıntılı bir yere geldi. Omurgalı bir duruş sergilenmediği için...


Şarkıcıların PR danışmanları ve menajerleriyle, onların her istediği şarkıcıyı canlı yayınıma konuk etmediğim için sürekli didişirdim. MFÖ, Harun Kolçak, Ayten Alpman, Işın Karaca, Hadise, İrem Derici, Özgün, Gülden Mutlu, Ferhat Göçer gibi isimleri programımda ağırladıktan sonra; şarkısını dinleyip, inanmadığım, beğenmediğim birini canlı yayında konuk edemezdim. Yapsaydım bu benim müziğe olan inancıma ihanet, dinleyicilerime karşı samimiyetsizlik olurdu. Ben dinleyicilerime karşı hepsi samimi ve dinletmeye değer nitelikteki işleri sundum.


O zamanlar sanatçılar albümlerini özel promosyon ve hediyelerle birlikte gönderirlerdi radyolara. Yerelde olmadı ama ulusalda şarkısını çaldırmak için, daha fazla yayınlansın diye para veren isimler olduğu da kulağıma çalınmıştı.


Bugün artık herkes müziğini dijital platformlara yükleyebiliyor ve algoritmalar yeni 'radyocular' oldu. Sizce bu limitsiz üretim sektörü nasıl etkiliyor?


Bu limitsiz üretim şu an için sektörü kötü etkiliyor ama bunun bir heves olduğunu ve bir süre sonra durulup taşların yerine oturacağını düşünüyorum; ya da öyle olmasını umut ediyorum diyeyim.


Sapla saman mutlaka ki ayrılmalı ve ayrılacaktır da. Şu anda bir hevesle müziğe gönül verdiği için değil, kısa yoldan şöhret ve parayı bulmak istediği için müzikle alakasız da pek çok insanın yapay zeka destekli üretim içerisinde olduğunu düşünüyorum. Kısa bir süre sonra bekledikleri kazancı ve popülariteyi elde edemeyince, gerçekten müzikle ilgili olmayan, bilgisi olmayan, tutkusu müzik olmayan pek çok insan bu işten elini çekecek diye düşünüyorum.


Yayını kapatıp o izole odadan çıktığınızda, gerçek hayattaki kendi sessizliğinize döndüğünüz anlarda hissettiğiniz duygu neydi?


Benim yayınlarımda samimiyet esastı. Üniversite sınavına hazırlanan öğrenciler bile "molalarımızı senin program saatlerine göre ayarlıyoruz" diyorlardı sağ olsunlar. Yani o gün modum düşükse, o mutlaka sesime yansırdı, rol yapmazdım. Yayın bittiğinde hissettiğim şey yine güzel, samimi bir yayın olduğu duygusu ve huzuruydu.


Günde yüzlerce yeni parça dinleyen biri olarak; teknik anlamda kusursuz kaydedilmiş "plastik" bir hit şarkı ile, belki ufak hataları olan ama dinleyiciye direkt geçen "ruhu olan" bir parça arasındaki o ayrımı ilk ne zaman ve nasıl yapıyordunuz?


Bu ayrımı ancak Emre Yücelen ve bu işin akademik tarafında olanlar yapabilir diye düşünüyorum. 98'den bu yana bize sunulan albümlerde de (içlerindeki hücum kayıt yapılan çok az işi hariç tutuyorum) bugün yapay zeka diye nitelendirdiğimiz bilgisayar tabanlı programlar ve Auto-tune kullanılıyordu zaten; kimse kimseyi kandırmasın. Auto-tune 98, Melodyne 2001 yılından beri kullanılıyor.


Geçmişte de, bugün de şarkı dinlerken temel aldığım şey; şarkının sözleri kayda değer bir şey anlatabiliyor mu? Bu anlatımı yaparken söz ve beste birbirleriyle ne kadar uyumlu ve solistin performansı nasıl? "Bence" bunlar bir şarkının nitelikli olup olmadığı ya da kalıcı olup olamayacağını belirlemeli. Ezcümle, yapay zekanın kullanılması değil, ne kadar nitelikli kullanılıp kullanılmadığı göz önünde bulundurularak değerlendirilmeli.


Sektörün mutfağını çok iyi bilen biri olarak; bugün tüm üretimini kendi evinden, kendi donanımlarıyla yapan ve şarkılarını dijitalde kitlelere ulaştırmaya çalışan günümüz müzisyenlerinin, o eski "radyo ruhundan" alması gereken en büyük ders nedir?


Kendi parmak izini taşıyan ve samimi olan her şarkı ve şarkıcı öyle ya da böyle mutlaka ki bir kitleyi kucaklamayı başarır. Kimseyi taklit etmeden, kendi seslerini kendi müziklerini oluşturma yoluna girmeleri alabilecekleri en büyük ders ve zaman kaybetmeden yol alabilmelerine yardımcı olacaktır diye düşünüyorum.


Elinizde sınırsız bir imkan olsaydı ve mikrofona son bir kez geçme şansınız olsaydı; bu son yayını hangi şarkıyla açar ve müzik sektörünün geldiği bu son noktaya bakarak dinleyicilere tek cümleyle ne söylerdiniz?


Son radyo programını hangi şarkı ile açarsın sorusu biraz o anki ruh haliyle doğru orantılı. Şu anki ruh halim Bülent Ortaçgil - "Ayrıntılar" dedi. Şarkının bir cümlesi olan "Hiç kimse değiştiremedi güçlünün haksızlığını" beni çok etkiler.


Üstat bu sözüyle şu anda müzik sektöründe güçlü olan, parası olan, reklam yapabilen, bot hesaplarla dinlenme satın alanın en popüler, en tercih edilesiymiş gibi görünmesi illüzyonunu da vurgulamış oluyor aslında.


Dinleyiciye söylenecek yegane şey, bir şarkıyı sadece çok dinlendiği için playlist'lerinde olması gerekiyor güdüsüne kapılmamaları. Algoritma oyunlarına aldanmasınlar. Dinledikleri şarkı gerçekten hayatlarına bir anlam, bir değer, bir duygu katıyor mu? Bu eleklerden geçirdikten sonra karar verip şarkıyı benimseyip dinlesinler ve desteklesinler.


Paylaş
💬 WhatsApp ✕ X f Facebook 📱 Story Görseli
Instagram'ın doğrudan paylaşım linki yok — "📱 Story Görseli"ne bas, açılan markalı görseli indirip hikayene ekle. Ya da telefonda 📤 Paylaş'a basıp Instagram'ı seçebilir, ya da linki kopyalayıp DM'e ekleyebilirsin.
💬 2 Yorum
@Ullamerves
26.08.2026
👏👏👏
@gokayproduktor
08.09.2026
Ümit abinin burda dediği herşeyin altına imzamı atarım müzik demek ruh demek duygu demek özgünlük demek çok harika bir röportaj bravo.